می گوید: زینب (س) !

می گویم ، صبــور!

می پرســد چــرا؟

می گویم، مگر می شود نام زینب (س) را بُرد و صبوری در ذهن تداعی نشد؟!

صبوری تنها  با زینب (س) معنا می شود و دیگر هیچ.

اوست، آیینه تمام نمای علی (ع)، در صبر و استقامت.

او فریاد مظلومیت فاطمه (س) است.

او زینت پدر است.

او زینب (س) است!

فریادی که از بغض درگلو مانده ی کربلا برآمده و عاشورا را زنده نگهداشته است.

جهان زنده به فریاد زینب (س) است...

سایز بزرگتر را در اینجا ببینید.

(با تشکر از همکار محترم، ثامن گرافیک، برای  تصویر قافله.)